कोरोनावायरस eassy in sanskrit

 कोरोनावायरस

                                        

      कोरोना इति वायरसस्य नाम, येषु केचन मनुष्याणां कृते, केचन पशूनां कृते भयङ्कराः सन्ति । एषः रोगः यः भवतः श्वसनतन्त्रं प्रत्यक्षतया प्रभावितं करोति । सर्व्वं च जगत् अनेन रोगेन दुर्प्रभावितम्। WHO इत्यनेन एतत् महामारी इति घोषितम्। अस्य प्रारम्भिकलक्षणं ज्वर: इव भवति, यः क्रमेण भयंकरं रूपं गृह्णाति ।

कोरोना-लक्षण

• ज्वरः
• शीतः कासः च
• व्रणित कंठ
• शरीरस्य श्रान्तता
• श्वासस्य ह्रस्वता (अत्यन्तं प्रमुखम्) २.
• मांसपेशी कठोरता
• दीर्घकालं यावत् श्रान्तता
• कोरोनातः आत्मनः रक्षणं कथं करणीयम्

     कोरोनासंक्रमणं अतीव सुलभतया प्रसरति, एतावता तस्य औषधं न लब्धम्, अतः अत्यन्तं घातकरोगस्य वर्गे स्थापितं अस्ति। सम्पूर्णे विश्वे दिने दिने कोरोना-प्रकरणाः वर्धन्ते । WHO इत्यनेन एतत् महामारी इति घोषितम्।

     इतिहासः अस्य तथ्यस्य साक्षी अस्ति यत् प्रत्येकं शतवर्षेषु काचित् वा अन्यः वा महामारी निश्चितरूपेण जगति आगच्छति। तस्य च परिहारस्य सर्वोत्तमः उपायः निवारणम् अस्ति। तस्मात् रक्षणार्थं भवन्तः व्यक्तिगतरूपेण केचन पदानि स्वीकुर्वन्ति ।

• सर्वदा हस्तौ प्रक्षाल्यताम्।
• मुखं न स्पृशेत् पुनः पुनः।
• सर्वेभ्यः ५ तः ६ पादपर्यन्तं दूरं गच्छन्तु वा तिष्ठन्तु वा।
• गृहात् बहिः न गच्छेत् यदि अत्यन्तं आवश्यकं नास्ति।
• मॉल, मार्केट इत्यादिषु सार्वजनिकस्थानेषु न गच्छन्तु।
• रोगप्रतिरोधकशक्तिं सुधारयन्तु।
• जनानां सह हस्तं न पातयतु।

      कोरोनारोगेण पीडितस्य व्यक्तिस्य कृते मुखौटाधारणं आवश्यकं भवति, परन्तु बहुवारं संक्रमितः कोरोना अस्ति इति अपि न जानाति, अतः तस्य सुरक्षा तस्य हस्ते एव भवति। मुखावरणम् अवश्यं धारणीयम् ।

• रेलयानेन, बसयानेन, इत्यादिभिः यात्रां परिहरन्तु।
• न्यूनातिन्यूनं २० निमेषं यावत् फेनकेन हस्तौ प्रक्षालितुं न विस्मरन्तु।

कोरोनारोगेण मृत्युः निश्चितः वा ?

  न, न आवश्यकं यत् यदि भवतः कोरोना अस्ति तर्हि जीवितस्य आशा नास्ति। सत्यं तु एतत् यत् भवन्तः तस्य विषये ज्ञात्वा एव भवन्तः स्वस्य समीपस्थं चिकित्सालयं गन्तव्यम्, यतः तस्य चिकित्सा गृहे एव सम्भवं नास्ति तथा च शेषपरिवारस्य अपि संक्रमणं भवितुम् अर्हति

उपसंहर:

     ये प्रकरणाः आगच्छन्ति तेषां बहवः सम्पूर्णतया निरामयाः अभवन् । सर्वाधिकं महत्त्वपूर्णं वस्तु अस्ति यत् स्वस्य आहारस्य विषये ध्यानं दत्त्वा स्वस्य रोगप्रतिरोधकशक्तिं सुदृढां कुर्वन्तु, एतस्य परिहारस्य एकमात्रं मार्गम् अस्ति। एतेन सह दत्तानां निवारकपरिहारानाम् अनुसरणं कठोररूपेण कुर्वन्तु ।

    कोरोना प्राणघातकः रोगः , निवारणं च तस्य औषधम् अस्ति। एषः रोगः चीनदेशस्य वुहाननगरात् आरभ्य सम्पूर्णे विश्वे प्रसृत्य एतावत् घोरः अभवत् यत् भारतसदृशः देशः पूर्णतया पीहितम् इति घोषितः ।

    कोरोना एकः संक्रामकरोगः अस्ति यः महामारीरूपं स्वीकृत्य सम्पूर्णे विश्वे विनाशं जनयति। एषः रोगः केवलं शीत-कासयोः आरभ्यते, यः शनैः शनैः प्रगच्छति, घोरं रूपं च गृह्णाति, रोगी श्वसनतन्त्रं च दुष्टतया प्रभावितं करोति एतावत् दुष्टं यत् कदाचित् रोगी म्रियते।

    कोरोना-रोगस्य उत्पत्तिः प्रथमवारं १९३० तमे वर्षे कुक्कुटे अभवत्, कुक्कुटस्य श्वसनतन्त्रं प्रभावितं च अभवत्, अनन्तरं १९४० तमे वर्षे अन्येषु बह्वीषु पशूषु अपि अभवत् । तदनन्तरं १९६० तमे वर्षे शीतस्य शिकायतया कस्यचित् व्यक्तिस्य मध्ये एतत् प्राप्तम् । एतत्सर्वं कृत्वा २०१९ तमे वर्षे चीनदेशे अस्य घोरं रूपं दृष्टम्, यत् अधुना शनैः शनैः सम्पूर्णे विश्वे प्रसरति ।

कोरोना परिहारस्य उपायाः

१) बहिः आगत्य प्रायः २०-३० सेकेण्ड् यावत् साबुनेन हस्तौ प्रक्षाल्यताम् ।

३) जनानां कृते सर्वदा ५ तः ६ पादपर्यन्तं दूरं स्थापयन्तु।

४) यदि आवश्यकं नास्ति तर्हि बहिः न गच्छन्तु।

५) सार्वजनिकस्थानेषु गन्तुं परिहरन्तु।

६) सदैव मास्कं दस्तानानि च धारयन्तु।

निर्कर्ष:

  कोरोना एकः संक्रामकः घातकः च रोगः अस्ति, यः कदापि कस्यचित् कृते भवितुम् अर्हति अतः उक्ताः सावधानताः अवश्यं स्वीकृत्य सजगः भवन्तु। बालकान् हस्तप्रक्षालनस्य आदतं शिक्षयन्तु, अस्य रोगस्य जगतः उन्मूलनस्य युद्धे तेषां बहुमूल्यं योगदानं कुर्वन्तु।